23 Οκτωβρίου, 2025
by O Kasper Bosmans συνδυάζει στην πρακτική του τη γλυπτική και τις εγκαταστάσεις με τη ζωγραφική και το σχέδιο. Τα έργα του αποτελούν περίπλοκες συνθέσεις που βρίθουν αναφορών στα πεδία της υψηλής τέχνης και της λογοτεχνίας, της λαϊκής ή ποπ κουλτούρας, της εραλδικής, της μυθολογίας και της ανθρωπολογίας – πεδία τα οποία ο καλλιτέχνης πραγματεύεται μέσα από παιγνιώδεις, κουίρ αναγνώσεις και αναδιατυπώσεις των αφηγημάτων που πηγάζουν από τον γύρω μας κόσμο. Ο Bosmans συλλέγει ιστορίες και ανεκδοτολογικές αφηγήσεις διαφόρων πολιτισμικών και κοινωνικών καταβολών, επισημαίνοντας το παράδοξο και το ιδιοσυγκρασιακό σε πρακτικές και τελετουργικές διαδικασίες. Μεταφράζει το υλικό του προσεγγίζοντάς το μέσα από έναν σύγχρονο φακό, αναδεικνύοντας συνάμα τα κατάλοιπα τοπικών παραδόσεων και μυθολογικής εικονογραφίας στο τοπίο της σύγχρονης ζωής.
Το νέο έργο του Kasper Bosmans για το ΕΜΣΤ με τίτλο The Fuzzy Gaze (Το Θολό Βλέμμα, 2025) εξετάζει τη μεταλλαγή των ρόλων που κατείχαν τα ζώα στον κόσμο του ανθρώπου διαμέσου του χρόνου. Πρόκειται για μια μεγάλης κλίμακας τοιχογραφία που εξερευνά σε αδρές γραμμές την ιστορία και εξέλιξη του αμφίδρομου βλέμματος μεταξύ ανθρώπου και ζώου υπό τη μορφή μιας πομπής. Φέρνει στο προσκήνιο τους διάφορους ρόλους που αναθέτουμε ή αποδίδουμε στα ζώα – της συντροφιάς, του ψυχαγωγού, του εμπορεύσιμου προϊόντος – ρόλους που διαμορφώνονται ώστε να εκπληρώνουν τις χρηστικές μας ανάγκες ή την επιθυμία μας για θέαμα και θαλπωρή. Άλογα, λούτρινα αρκουδάκια κι αιλουροειδή εμφανίζονται στην παρέλαση που παραπέμπει στο τσίρκο αλλά και στον ζωολογικό κήπο.
Οι εικόνες του Bosmans, ένα είδος υποβλητικού ρέμπους, αποκαλύπτουν ζωολογικές λεπτομέρειες και θραύσματα τοπικών παραδόσεων επενδύοντας το τοπικό με μια υπερτοπική, καθολική σημασία. Το έργο αναπαράγει την αίσθηση μιας περιδιάβασης σε ένα κλειστό σύμπαν υπό το απαθές βλέμμα των ζώων, ή την εμπειρία του θεατή ενός τσίρκου, μπροστά από τα μάτια του οποίου περνά αστραπιαία μια συναρπαστική διαδοχή εξασκημένων χειρονομιών και στιγμιοτύπων προβαρισμένης μανιέρας. Το εραλδικό ύφος και η χρήση του στοιχείου του διακοσμητικού υφάσματος που τοποθετείται πάνω από τη σαγή του αλόγου αποτελούν μια επαναλαμβανόμενη αναφορά σε μια μορφή αισθητικής εμπορευματοποίησης των ζώων από τον άνθρωπο στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής ιστορίας. Αξίζει επίσης να σημειώσουμε το κενό βλέμμα και την ανία των ζώων σε μια σειρά από τεχνητά περιβάλλοντα, ειδικά κατασκευασμένα από τον άνθρωπο για κείνα: στον ζωολογικό κήπο, το τσίρκο, τη φάρμα.
Το έργο δημιουργήθηκε κατόπιν ανάθεσης για την έκθεσης Γιατί να Κοιτάμε τα Ζώα; Δικαιοσύνη για την μη-ανθρώπινη ζωή / Why Look at Animals? A Case for the Rights of Non-Human Lives, ΕΜΣΤ, 15 Μαΐου 2025 – 15 Φεβρουαρίου 2026.
